Kraamtijd in ons kippenhok

Ik vroeg vorige week om een klein beetje rust in de wereld van klapRoos en kreeg dit dankzij mijn lieve papa en mama. Zij vingen Roos op vorig weekend. Erik en ik namen tijd voor elkaar. We bleven die zaterdag lang in bed liggen, we maakten een lekker ontbijtje, we gingen weer in bed liggen, we kletsten, gingen gezellig uiteten (bij het Goudkantoor waar broer Jan-Willem heerlijk voor ons heeft gekookt) en we gingen weer vroeg op bed en tv kijken. Kortom een zeer ontspannen dagje. Misschien was het daarom dat Morris van zondag op maandag besloot te gaan rommelen in mijn buik.... De kip had eíndelijk eens goed gebroed, het ei kon uitkomen!

En nu is het kraamtijd in ons kippenhok....
Bij Roos had ik geen kraamzorg. Tegen de tijd dat we waren ontslagen uit het ziekenhuis, was er nog maar één dag kraamzorg over. Net genoeg om te leren hoe ik Roosje in bad kon doen en zelf een flesje kon maken. 
Morris is maandag geboren. Dinsdag zijn we ontslagen uit het ziekenhuis en die zelfde middag stond Margreet op de stoep. De kraamverzorgster die zorgt dat deze (nu m.n. in haar hoofd) drukke moederkloek een beetje rust krijgt en kan genieten van haar kuikentjes... Ik vind het HEERLIJK! Ik ervaar nu hoe heerlijk het is om zelf heel even niet te hoeven zorgen. Er wordt voor ons gezorgd! En hoe! Ik denk dat we ons geen betere kraamverzorgster hadden kunnen wensen. Margreet leeft mee, voelt mee, zorgt mee, kijkt mee, denkt mee, is gezellig, lief, eerlijk, warm en brengt een lach in huis met droge humor. Ze blijft maar liefst tot en met woensdag bij ons. We hebben 2 extra zorgdagen (hebben we wel verdiend, toch?). Ik zal haar missen als we straks weer zelf moeten zorgen. Maar ik zal haar ook ontzettend dankbaar zijn voor het opladen van onze batterijen, zodat we straks weer de energie hebben om zelf te zorgen!